Íslendingar yrðu stærsta sjávarútvegsþjóðin innan ESB og eignarhald erlendra aðila í sjávarútvegi á Íslandi er leyfilegt í dag

Erlendir aðilar geta í dag átt hlut í íslenskum sjávarútvegsfyrirtækjum, en eignarhaldið er verulega takmarkað með lögum.

Samkvæmt 4. gr. laga nr. 34/1991 um fjárfestingu erlendra aðila í atvinnurekstri má íslenskt félag sem stundar fiskveiðar í íslenskri efnahagslögsögu eða tiltekna vinnslu sjávarafurða vera að hluta í erlendri eigu, en það verður að vera undir yfirráðum íslenskra aðila.

Meginreglan er:

• Erlent eignarhald má vera allt að 25% af hlutafé eða stofnfé.

• Í ákveðnu óbeinu eignarhaldi getur erlent eignarhald verið allt að 33%, þegar viðkomandi íslenskur lögaðili á ekki meira en 5% í sjávarútvegsfyrirtækinu.

• Fyrirtækið verður áfram að vera undir íslenskum yfirráðum.

Þetta er áhugavert í samhengi við ESB-aðild: ESB-aðild þýðir ekki sjálfkrafa að Ísland þyrfti að leyfa ótakmarkað erlent eignarhald í sjávarútvegi. Þar koma bæði reglur ESB um frjálst fjármagnsflæði og sérstakar reglur um sjávarútveg inn í myndina.

Ef Ísland yrði aðili að ESB yrði það ein stærsta fiskveiðiþjóð sambandsins og sjávarútvegur væri mun mikilvægari fyrir íslenskt hagkerfi en fyrir flest önnur aðildarríki.

Miðað við dæmigerðan árlegan villtan sjávarafla síðustu ára væri grófi samanburðurinn:

Land	Afli, u.þ.b.	Staða
🇮🇸 Ísland	1,0–1,4 millj. tonn	Yrði líklega nr. 1 í ESB
🇪🇸 Spánn	0,7–0,9 millj. tonn	1.–2.
🇩🇰 Danmörk	0,6–0,8 millj. tonn	2.–3.
🇫🇷 Frakkland	0,4–0,5 millj. tonn	3.–5.
🇳🇱 Holland	0,3–0,4 millj. tonn	4.–6.
🇮🇪 Írland	0,2–0,3 millj. tonn	5.–7.

Noregur og Bretland er ekki lengur í ESB. Þess vegna yrði vægi Íslands mjög mikið innan sambandsins.